una cucina

una cucina

Καλωσορίσατε στην κουζίνα μας!!
Εδώ, οι μυρωδιές, τα αρώματα, οι δοκιμές, οι εικόνες, οι προσδοκίες, ανταμώνουν αρμονικά και μας οδηγούν σε παράδεισο γευστικών ηδονών!
Δείτε και μόνοι σας ;)

food n' eros


Βρε βρε σαν τα χιόνια....!!! Ούτε και ξέρω από πότε έχω να γράψω στο "κουζινάκι μας" αλλά οι ορέξεις μου τελευταία δεν είναι στο ζενίθ τους. Συν του ότι μεσολάβησε μετακόμιση σε νέο σπίτι, καινούριες (επιπρόσθετες) αθλητικές δραστηριότητες του μικρού βοηθού μου, και γενικώς πολύ τρέξιμο.. Μα καλά, θα μου πείτε..δε μαγειρεύετε σ' αυτό το σπίτι σας??? Εεεεε  φυσικά μαγειρεύουμε, αλλά δεν τα φωτογραφίζουμε και δεν τα βγάζουμε στην "φόρα", όσο θα θέλαμε τουλάχιστον.
Φτάνει όμως η γκρίνια και πάμε να σας πω για κάτι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ τρουφάκια που δοκίμασα πρόσφατα. 
Ξέρω πως υπάρχουν άπειρες συνταγές για όλων των ειδών τα τρουφάκια, αλλά αυτά καταγράφηκαν και η συνταγή συστήνεται ανεπιφύλακτα. Άσε που γίνονται στο πιτς φιτίλι :)

ΥΛΙΚΑ
2 συσκευασίες oreo ( 12 μπισκοτάκια)
200 gr Philadelphia
250 gr κουβερτούρα 
Amaretto



ΓΙΑ ΕΠΙΚΑΛΥΨΗ
κακάο σκόνη
ή τριμμένο καρύδι ( ή άλλος ξηρός καρπός)
ή καρύδα
ή άχνη ζάχαρη
ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Λιώνουμε την σοκολάτα σε μπεν μαρί ή στο φούρνο μικροκυμάτων και την αφήνουμε στην άκρη λιγάκι να κρυώσει.
Πολτοποιούμε στο multi τα μπισκότα. Χτυπάμε σε ένα μπολ με το μίξερ το τυρί να αφρατέψει  και ρίχνουμε μέσα την σοκολάτα και τα μπισκότα. Προσθέτουμε λίγο ποτό (αν θέλουμε, αλλά του πάει πολύ)! και ανακατεύουμε να γίνουν όλα ένα. Πλάθουμε μικρά μπαλάκια και τα ρολάρουμε στο κακάο ή σε τριμμένους ξηρούς καρπούς. Τα βάζουμε στο ψυγείο να παγώσουν και μετά...τα τσακίζουμε!


Καλό μεσημέρι και πολλά τρουφένια φιλιά σε όλους!




Καλημέρα και καλό μήνα!!!
Σήμερα έχουμε να κάνουμε με stars :)
Τραγανά, "7νόστημα" τυροπιτάκια, μοναδικά σε εμφάνιση!!
Το σχήμα το πήρα από ένα περσινό επεισόδιο της εκπομπής "chef στον αέρα" ,με καλεσμένο το Γιάννη Μπαξεβάνη. 
Η ζύμη είναι πάνω κάτω αυτή που χρησιμοποίησα και για τα "Πιτάκια με Χαλούμι".
Η γέμιση ήταν έμπνευση της στιγμής και πάντα σε σχέση με τα υλικά που υπήρχαν στο ψυγείο μου.
Τελικό αποτέλεσμα : Υπέροχη τραγανή τρυφερή μπισκοτέ ζύμη, με πλούσια εξαίσια γευστική γέμιση!!

ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
3 ½ κούπες αλεύρι
Φρέσκο φυσικό χυμό από 3 πορτοκάλια
1 σταγόνα εσάνς πορτοκάλι
1 κτγ μπέικιν πάουντερ
50 γρ μαργαρίνη
¼  κούπα έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
Λίγο αλάτι
Για τη γέμιση
350 γρ διάφορα τριμμένα τυριά (Έμενταλ, Κεφαλοτύρι, Μοτσαρέλα, Κασέρι Μυτιλήνης, Γραβιέρα Κρήτης, ξερό Ανθότυρο Κρήτης, Χαλούμι)
1 κτγ μπέικιν πάουντερ
δυόσμο ψιλοκομμένο
2 αβγά
Λίγο γάλα
Πιπέρι

1 αβγό για επάλειψη
Σουσάμι - μαυροκούκι

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Αναμειγνύουμε τα στερεά υλικά της ζύμης (αλεύρι μπέικιν αλάτι) με τη μαργαρίνη και το ελαιόλαδο.
Γυρνάμε το διακόπτη του μίξερ στη μικρή ταχύτητα και ζυμώνουμε για 3 λεπτά με τους γάτζους.
Προσθέτουμε το άρωμα και το χυμό λίγο λίγο, μέχρι να πάρουμε ένα ζυμάρι μαλακό και εύπλαστο.
Σκεπάζουμε τη ζύμη και την αφήνουμε στην άκρη.
Σε ένα βαθύ μπολ, αναμειγνύουμε τα υλικά της γέμισης με ένα μεγάλο πιρούνι.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200ο C
Χωρίζουμε τη ζύμη σε ίσα μέρη (το μέγεθος ποικίλει ανάλογα με το πόσο μικρά ή μεγάλα θέλουμε τα πιττάκια μας).
Με τη βοήθεια του πλάστη τα ανοίγουμε σε μέτριο φύλλο χωρίς να χρησιμοποιήσουμε αλεύρι στον πάγκο.
Βάζουμε στο κέντρο μικρή ποσότητα γέμισης και τα κλείνουμε ενώνοντας τις 3 πλευρές σε ισόπλευρο τριγωνάκι, με την ένωση προς τα πάνω.
Τα τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα !
Αραιώνουμε το αβγό με λίγο νερό και το χτυπάμε με ένα μεγάλο πιρούνι
Αλείφουμε την πάνω πλευρά τους με το χτυπημένο μείγμα του αβγού και τα πασπαλίζουμε με  σουσάμι και μαυροκούκι
Τα ψήνουμε για ~20 λεπτά, μέχρι να χρυσίσουν!!!!!!

Το υπέροχο λαμπερό κόκκινο κρασί που τα συνόδευσε ιδανικά, ήταν δωράκι για τη γιορτή μου από τους φίλους μου Άννα & Δημήτρη και τα βαρέλια της μοναδικής στο είδος της : "Ταβέρνα Λελούδας"!! 






Υπάρχει ευκολότερο γλυκό από αυτό??? Μετράς 1-2-3-4 καιιιιι...έτοιμο! Τέσσερα απλά και εύκολα υλικά. Χωρίς σημειώσεις, μεζούρες και γραμμάρια.
Το μόνο σημαντικό είναι να θυμάσαι ποιο υλικό αναφέρεται σε ποιόν αριθμό. Τι εννοώ?? Πάμε να δούμε...


Ανοίγουμε το ντουλάπι με τα ποτήρια και διαλέγουμε 2 ίδια ποτήρια.

ΥΛΙΚΑ
1 ποτήρι λάδι (μισό ελαιόλαδο και μισό σπορέλαιο για ελαφρύτερο αποτέλεσμα)
2 ποτήρια σιμιγδάλι χοντρό
3 ποτήρια ζάχαρη
4 ποτήρια νερό

1/2 ποτήρι σταγόνες σοκολάτας υγείας ( προαιρετικά)
1/2 ποτήρι χοντροκομμένο καρύδι (προαιρετικά)
κανέλα για πασπάλισμα ( απαραίτητα)!
ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε την ζάχαρη με το νερό και ζεσταίνουμε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.
Παράλληλα σε μια άλλη ψηλή κατσαρόλα, ζεσταίνουμε το λάδι. Ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να ροδίσει το σιμιγδάλι. 
Προσοχή γιατί καίγεται εύκολα και μετά πικρίζει το γλυκό μας. 
Όταν ροδίσει,χαμηλώνουμε την φωτιά και με μια κουτάλα της σούπας παίρνουμε μια κουταλιά από το σιρόπι και με μεγάλη προσοχή ( πιτσιλάει κολασμένα ) το ρίχνουμε στο σιμιγδάλι.[ Εγώ καπακώνω με το καπάκι της την κατσαρόλα στις πρώτες κουταλιές, αλλιώς τρώνε χαλβά ΚΑΙ τα πλακάκια της κουζίνας ]. Ανακατεύουμε συνεχώς και με τον ίδιο τρόπο και πάντα με μεγάλη προσοχή αδειάζουμε όλο το σιρόπι στο σιμιγδάλι. 
Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι το μείγμα να ΄ρουφήξει΄το υγρό και να κάνει φουσκάλες που σκάνε... τότε είναι έτοιμο.
Αποσύρουμε από την φωτιά και ανακατεύουμε λίγο ακόμα να κρυώσει. Αν κάποιος θέλει τον χαλβά του σκέτο, απλά μεταφέρει το μείγμα σε φόρμα του κεικ, ή ατομικά μπολάκια ή απλά σε ένα ταψάκι. Αν πάλι είναι πιο "εκλεκτικός" και "μερακλής"...τον ενισχύει με χοντροκομμένο καρύδι και με σταγόνες σοκολάτας πριν τον αδειάσει στο σκεύος που θέλει.
Τώρα πρέπει να περιμένουμε να κρυώσει ( αλλιώς θα πάθουμε έγκαυμα τρίτου βαθμού) για να σερβιριστούμε την γενναία  μερίδα μας :)) 
Πριν σερβίρουμε, πασπαλίζουμε την επιφάνεια με κανέλα. Του πάει πολύ..!!
Όπως έχετε ήδη καταλάβει από τις φωτο...εγώ προτιμώ την δεύτερη εκδοχή:))

Σημ: Αντί για καρύδι μπορούμε να βάλουμε κουκουνάρι, σταφίδες, φιστίκι Αιγίνης ή και συνδυασμό αυτών..


Η συνταγή προέκυψε από τη διαφήμιση της Knorr και εμπλουτίστηκε με μερικά ακόμα συστατικά που έδωσαν ένα εξαιρετικό τελικό αποτέλεσμα, με το κοτόπουλο να παραμένει τρυφερό, ζουμερό και πεντανόστιμο!!!!!!!!!!!

ΥΛΙΚΑ
1 στήθος κοτόπουλο φιλέτο
1 ντομάτα
1 πράσινη πιπεριά
Καλαμάκια για σουβλάκια
1 κύβο Knorr κοτόπουλο
4 κτΣ ελαιόλαδο (ελιά ΜΑΡΚΟΥ)*
1 κτΣ μουστάρδα
1 κτγ σάλτσα σόγιας
μείγμα μπαχαρικών για κοτόπουλο
λίγο νερό

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200οC
Κόβουμε το κοτόπουλο, τις ντομάτες καιτις πιπεριές σε τετράγωνα κομματάκια, και τα περνάμε εναλλάξ στα καλαμάκια.


Σε ένα μπολ τοποθετούμε τον κύβο κοτόπουλο Knorr και τον λιώνουμε με ένα μεγάλο πιρούνι.
Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και αναμειγνύουμε καλά  τα υλικά έτσι ώστε το μείγμα να είναι ομοιογενές και ρευστό.
Στη συνέχεια προθέτουμε τη μουστάρδα και τη σάλτσα σόγιας και συνεχίζουμε την ανάμειξη.
Με ένα πινέλο σιλικόνης αλείφουμε το κοτόπουλο απ όλες τις πλευρές και τοποθετούμε τα σουβλάκια σε ταψάκι πάνω σε λαδόκολλα. 


Όταν τελειώσουμε με όλα τα καλαμάκια, τα πασπαλίζουμε με το μείγμα μπαχαρικών.
Ρίχνουμε στο ταψάκι 2 κτΣ νερό και το σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο.
Ψήνουμε για 50΄.
Στη συνέχεια ξεσκεπάζουμε το ταψάκι και το αφήνουμε για άλλα 10 λεπτά στο φούρνο


Σερβίρουμε με κομμένες πιτούλες για σουβλάκια και σος για κοτόπουλο (μαγιονέζα, μουστάρδα, ελαιόλαδο, πιπέρι).

*Στο 5ο Φεστιβάλ Ελαιολάδου και Ελιάς που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία από τις 6 έως τις 8 Απριλίου 2012 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ), στον Πειραιά, το ελαιόλαδο Μάρκου, απέσπασε ΧΡΥΣΟ βραβείο στην κατηγορία "Φρουκτώδη Ελαφρά Ελαιόλαδα"!!!  



Νηστεύεις δεν νηστεύεις..θα σου συνιστούσα να την δοκιμάσεις.
Η ζύμη είναι ιδιαίτερα αφράτη και extra μυρωδάτη παρόλο που δεν έχει ούτε βούτυρο, ούτε γάλα ούτε καν ζάχαρη :)
Έγινε ανάρπαστη εν μια νυκτί! Η δόση της ζύμης μου βγήκε περισσότερη απ΄οτι χρειαζόμουν και έτσι  έφτιαξα και μικρά ατομικά μηλιπιτάκια. Πάρτι πάλι στο γραφείο και στο σχολείο!!


ΥΛΙΚΑ για την ζύμη
600 gr αλεύρι μπλέ
150 gr σπορέλαιο
150 gr ελαιόλαδο
300 gr φρέσκος χυμός πορτοκάλι
1/2 κτ.γλ. κανέλα
2 κοφτά κτ.γλ. μπεικιν

ΥΛΙΚΑ για την γέμιση
3 μεγάλα κόκκινα μήλα
50 gr μαύρη ζάχαρη
50gr σταφίδες
100gr χοντροκομμένα καρύδια
1/2 κτ. γλ. κανέλα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε ένα μπολ ρίχνουμε το αλεύρι και κάνουμε μια λακουβίτσα. Προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά και φτιάχνουμε μια ζύμη μαλακιά που να μην κολλάει στα χέρια. Εναλλακτικά μπορούμε να χτυπήσουμε τα υλικά στο μίξερ με το "φτερό". Εγώ το έκανα με το χέρι... Σκεπάζουμε με μια καθαρή πετσέτα κουζίνας και βάζουμε το μπολ στο ψυγείο για 1 ώρα τουλάχιστον.
Καθαρίζουμε τα μήλα και τα κόβουμε στα 8. Τα πασπαλίζουμε με τα υπόλοιπα υλικά της γέμισης και τα αφήνουμε στην άκρη.

Καλύπτουμε με λαδόκολλα μια λαμαρίνα φούρνου και επάνω της τοποθετούμε ένα τσέρκι διαμέτρου 26 cm.

Ανοίγουμε ένα φύλλο και καλύπτουμε τον πάτο και τα πλάγια απο το τσέρκι. Τοποθετούμε τα μήλα στο κέντρο και σκεπάζουμε με ένα δεύτερο φύλλο κόβοντας τα περισσευούμενα!
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170C μέχρι να ροδίσει (περίπου 25'). 
Αφήνουμε να κρυώσει και πασπαλίζουμε με άχνη και κανέλα.

Σημ: η συνταγή είναι από τον κ. Σ. Παρλιάρο


Μέρες που είναι είπα να βάλω κι ένα επετειακό πιάτο!!
Παραδοσιακά στο μεγάλο οικογενειακό τραπέζι, υπήρχε πάντα μπακαλιάρος παστός τηγανιτός μετά σκορδαλέας.
Εγώ όμως περίμενα πως και πως, να βγάλει η πεθερά μου από το φούρνο το πιατάκι μου με το πλακί…. Γευστική απογείωση!!!! Αυτό θα φτιάξω και για τη φετινή «παρέλαση»
Προσωπικά επειδή είμαι λίγο τεμπελάκος, δε μπαίνω στη διαδικασία του ξαρμυρίσματος και προτιμώ κατεψυγμένα ξαρμυρισμένα φιλέτα, για τα οποία η μόνη μου φροντίδα περιορίζεται απλά στο ξεπάγωμα :)
Σε περίπτωση που είστε παραδοσιακοί τύποι και προτιμάτε τον παστό μπακαλιάρο, ζητήστε να σας κόψουν το "φύλλο" σε μεγάλα κομμάτια και ν' αφαιρέσουν την ουρά και τα πτερύγια.
Τον βάζετε να μείνει στο νερό για 8-10 ώρες, αλλάζοντας το ενδιάμεσα 5 φορές.
Αφήνετε τα κομμάτια να στραγγίσουν καλά και ετοιμάζετε το φαγητό σύμφωνα με τη συνταγή.
Θα χρειαστούμε λοιπόν:

ΥΛΙΚΑ
1 κιλό φιλέτο  κατεψυγμένο-ξαρμυρισμένο μπακαλιάρο
3 μεγάλα ξερά κρεμμύδια κομμένα σε ροδέλες
1 κτγ σκόρδο σε σκόνη
2 κτΣ ξύδι από κρασί
1 ποτηράκι μοσχάτο Σαμιώτικο λιαστό κρασί
½ κιλό ώριμες ντομάτες
1 κτγ πελτέ ντομάτας
1 φλιτζάνι τσαγιού συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
½ φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο
1 φύλλο δάφνης
Μαϊντανό ψιλοκομμένο
Αλάτι - πιπέρι

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Ξεπαγώνουμε το μπακαλιάρο και τον κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια.
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα και σοτάρουμε τα κρεμμύδια.
Προσθέτουμε το σκόρδο (σκόνη) και τα ανακατεύουμε μέχρι να μαλακώσουν.
Μόλις είναι έτοιμα σβήνουμε με το κρασί και το ξύδι.
Αφήνουμε να πάρουν μια βράση και ρίχνουμε τις ντομάτες τριμμένες, το χυμό και τον πελτέ.
Τελειώνοντας ρίχνουμε το αλατοπίπερο («κράτει» στο αλάτι), το μαϊντανό και το φύλλο της δάφνης.
Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγοβράζουμε τη σάλτσα για 30΄.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180ο C.
Κόβουμε τις πατάτες σε ροδέλες και τις αφήνουμε να πάρουν το μπάνιο τους σε νεράκι κρύο.
Στρώνουμε ένα ταψάκι με λαδόκολλα και βάζουμε μέσα το μπακαλιάρο και τις φρεσκομπανιαρισμένες πατάτες.
Περιχύνουμε με τη σάλτσα και σκεπάζουμε το ταψάκι με αλουμινόχαρτο.
Ψήνουμε για μισή ώρα περίπου.

Καλή όρεξη και καλή παρέλαση!!!

Στο "ράδιο" ο Μανώλης Μητσιάς, τραγουδάει τον Τσάμικο του Νίκου Γκάτσου και του Μάνου Χατζιδάκι!!



Η «κυρά σαρακοστή» στα φόρτε της και πολλοί από μας είτε για λόγους παράδοσης, είτε θρησκείας, είτε αποτοξίνωσης ακόμα, στρεφόμαστε σε συνταγές με αγνά υλικά και γεύσεις που ξυπνούν μέσα μας γευστικές αναμνήσεις.
Οι συνταγές γλυκισμάτων με βάση το παρθένο ελαιόλαδο, πρωταγωνιστεί στις κουζίνες ολόκληρης της Ελλάδας και ιδιαίτερα της επαρχίας. Οι φίνες μυρωδιές περιπλέκονται με τα αρώματα της Άνοιξης και μας προετοιμάζουν ψυχικά για το Πάσχα που έρχεται.
Η σταφιδόπιτα είναι από τα πλέον αγαπητά γλυκίσματα της οικογένειάς μας και αυτή εδώ η εκδοχή από τις πιο πετυχημένες.


ΥΛΙΚΑ
3/4 της κούπας παρθένο ελαιόλαδο
1 κούπα χλιαρό νερό
χυμό από 2 μέτρια πορτοκάλια
1 κτγ σόδα
τρίμα φλούδας από 1 πορτοκάλι ή 1 κτγ εκχύλισμα πορτοκάλι 
2 κτΣ μοσχάτο σαμιώτικο κρασί (ή κονιάκ, ή σούμα)
1 κούπα ζάχαρη
1 κτγ κανέλα
½ κτγ γαρύφαλλο κοπανισμένο
½ κτγ τριμμένο μοσχοκάρυδο
½ κιλό αλεύρι
1 μπέικιν πάουντερ
1 κούπα σταφίδα

σουσάμι

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Σε ένα βαθύ μπολ, αδειάζουμε το ελαιόλαδο το οποίο πρέπει να έχει ήπια γεύση, μιας και είναι από τους πρωταγωνιστές του «έργου». Σε κάθε άλλη περίπτωση το αραιώνουμε με αραβοσιτέλαιο (2 μέρη ελαιόλαδο / 1 μέρος αραβοσιτέλαιο).
Αδειάζουμε και τη ζάχαρη και δουλεύουμε το μείγμα με το χέρι σας κάνοντας περιστροφικές κινήσεις για 5 λεπτά περίπου. Αν μας φαίνεται κουραστικό, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα μεγάλο αναδευτήρα («σύρμα») ανακατεύοντας στο μισό χρόνο!!
Προσθέτουμε το χλιαρό νερό, το λιαστό κρασί, τον χυμό πορτοκάλι με τη σόδα, το εκχύλισμα και «χτυπάμε» λίγο ακόμα όλα τα υγρά υλικά μαζί.
Ρίχνουμε τα μπαχαρικά μας και συνεχίζουμε το ανακάτεμα.
Προσθέτουμε το αλεύρι και το μπέικιν.
Αφήνουμε για το τέλος τις σταφίδες. Αν πρόκειται για επεξεργασμένες σταφίδες του εμπορίου τις αλευρώνουμε με λίγη ποσότητα από το αλεύρι μας και τις ρίχνουμε στο μπολ. Αν είναι «σπιτικιές» που ίσως είναι λίγο πιο σκληρές, τις προετοιμάζουμε κόβοντάς τες είτε με μαχαίρι, είτε στο μύλο ή τις «βαφτίζουμε» λίγη ώρα νωρίτερα σε ποτό ίδιο με αυτό που σκοπεύουμε να προσθέσουμε (κρασί, κονιάκ  κλπ), προκειμένου να φουσκώσουν και να μαλακώσουν. 
Τις αλευρώνουμε και τις ρίχνουμε στο μείγμα.
Ανακατεύουμε λίγο περιστροφικά για να πάνε παντού.
Στρώνουμε λαδόκολλα σε ένα ταψάκι (20x25) και αδειάζουμε το υλικό μας.
Λίγο πριν το φουρνίσουμε σε προθερμασμένο φούρνο, παίρνουμε λίγο νεράκι με ένα κουτάλι της σούπας και αλείφουμε όλη την επιφάνεια του μείγματος. Έτσι θα κάνει καλύτερη κρούστα.
Πασπαλίζουμε με σουσάμι.
Ψήνουμε στους 170 βαθμούς για 50 λεπτά.
Κλείνουμε το φούρνο και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 10 λεπτά ακόμα ή ακόμα καλύτερα το … «ξεχνάμε» μέχρι να κρυώσει ο φούρνος!!
Το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς (αν κρατιόμαστε) και κόβουμε σε κομμάτια.


Πορτοκάλι.Φρούτο εποχής. Ζουμερό, γλυκό, μυρωδάτο, γεμάτο βιταμίνες. Φρούτο κυρίαρχο μιας και αφού μπει σε μια συνταγή, αμέσως κάνει αισθητή την παρουσία του. Το άρωμα του δεν περνάει ποτέ απαρατήρητο. Δένει τόσο πολύ με την σοκολάτα στην ζαχαροπλαστική, όσο με το μέλι στην μαγειρική δημιουργώντας γλυκόξινες σάλτσες που απογειώνουν ένα απλό φιλέτο κοτόπουλου ή ένα ψαρονέφρι χοιρινού.
Φρούτο μοναδικής διατροφικής αξίας καθώς μελέτες έχουν δείξει πως με την κατανάλωση ενός και μόνο πορτοκαλιού την ημέρα, μειώνονται οι κίνδυνοι καρκίνων στομάχου, λάρυγγα, στόματος αλλά ακόμα και ο κίνδυνος εγκεφαλικών επεισοδίων!!
Πάμε λοιπόν να ετοιμάσουμε ένα γλυκάκι με βάση το πορτοκάλι( να γλυτώσουμε και απο το εγκεφαλικό που είναι προ των πυλών) :)
Η συνταγή είναι αγαπημένη και χιλιοδοκιμασμένη.

ΥΛΙΚΑ
1/2 kg φύλλο κρούστας
4 αυγά
1 πτ. νρ. ζάχαρη
1 πτ. νρ. καλαμποκέλαιο
1 γιαούρτι
1 βανίλια
1 κτ. γλ μπέικιν
1/2 ποτήρι νερού φλούδα πορτοκαλιού (στο multi)

ΣΙΡΟΠΙ
1 πτ. νρ. ζάχαρη
1 πτ. νρ νερό
1 πτ. νρ. φυσικό χυμό πορτοκάλι


ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Στον κάδο του μίξερ, χτυπάμε τα αυγά με την ζάχαρη για 3' περίπου. Προσθέτουμε το λάδι, το γιαούρτι την βανίλια και το μπέικιν. Χτυπάμε σε χαμηλή ταχύτητα για λίγο ακόμα μέχρι να ενωθούν όλα τα υλικά. Τέλος, ρίχνουμε το ξύσμα πορτοκαλιού και ανακατεύουμε με μια μαριζ. 
Βουτυρώνουμε ένα μακρόστενο ταψί, σουρώνουμε ένα ένα τα φύλλα και τα βάζουμε από την μεγάλη (φαρδιά) πλευρά του ταψιού. Τα βάζουμε σουρωμένα το ένα πλάι στο άλλο μέχρι να τελειώσουμε με όλα τα φύλλα. Τέλος περιχύνουμε με το μείγμα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170C μέχρι να ροδίσει το γλυκό. Αφήνουμε το γλυκό να κρυώσει.
Βράζουμε το νερό με την ζάχαρη και τον χυμό για 5' και περιχύνουμε με καυτό σιρόπι το κρύο γλυκό. Αφήνουμε να ρουφήξει καλά το σιρόπι και το γλυκό μας είναι έτοιμο!

Γλυκές καλημέρες και καλή εβδομάδα σε όλους :))


Άλλη συνταγή είχα προγραμματίσει να ανεβάσω, αλλά ένα σχόλιο του καλού μου φίλου, του Γιώργη του Σκαπέτη στο ΦΒ μου άλλαξε τα σχέδια.
Έγραψε για το «ταπεινό» σπανακόρυζο της Μαρίας: «Έτσι... να "οξειδωθούμε στην νοτιά των ανθρώπων", να ξαναβρούμε τις πραγματικές μας αξίες κι όχι την "πλαστικούρα" της δήθεν ευμάρειας...»
Έτσι λοιπόν για να μην αλλάξω το κλίμα, πράγμα που δεν ήθελα στην ουσία κι εγώ, άφησα τα μαγειρεμένα στην άκρη κι άνοιξα λίγο το παράθυρο στις απλές παραδοσιακές και πανέμορφες συνταγές του τόπου μας.


Το φαγητό που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικό φαγητό των νησιών του Αιγαίου και σίγουρα της Κύπρου. Η γιαγιά μου η Κατερινιώ, εξαιρετική μαγείρισσα, μαγείρευε συχνά όσπρια με ρύζι (φακές, ρεβίθια κλπ) και τους έδινε με την τέχνη της ονειρεμένη γεύση. Προσπαθώντας να της μοιάσω έστω στο «μικρό της δαχτυλάκι», μαζεύω πληροφορίες για το «πως» και το «γιατί» των συνταγών της κι ελπίζω να τα καταφέρω τελικά..

ΥΛΙΚΑ
200 gr ψιλές φακές
800 ml ζωμό λαχανικών (2 κύβους)
1 φύλλο δάφνης
200 gr ρύζι για πιλάφι
2 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
50 ml ελαιόλαδο
πιπέρι
ξερός δυόσμος τριμμένος
χυμός λεμονιού

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Καθαρίζουμε και ξεπλένουμε τις φακές. Τις βάζουμε σε μέτρια κατσαρόλα και προσθέτουμε νερό, τόσο που να τις καλύπτει και 4 δάχτυλα παραπάνω. 
Βάζουμε την κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά και τις αφήνουμε να πάρουν βράση.
Σε ένα μπρίκι βράζουμε 200 ml νερό και διαλύουμε 2 κύβους λαχανικών.
Προσθέτουμε άλλα 600 ml νερό κι έτσι έχουμε το ζωμό που μας χρειάζεται για το φαγητό.
Οι φακές εντωμεταξύ έχουν πάρει τη βράση τους και τις σουρώνουμε αφήνοντας να πέσει από τη βρύση αρκετό φρέσκο νερό για να ξεπλυθούν.
Τις βάζουμε ξανά στην κατσαρόλα μαζί με το ζωμό λαχανικών και 1 φύλλο δάφνη.
Μόλις πάρουν πάλι βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά, και τις αφήνουμε να βράσουν για περίπου 20 λεπτά. Αποσύρουμε τότε την κατσαρόλα από τη φωτιά.
Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι, ρίχνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε τα κρεμμυδάκια που έχουμε ψιλοκόψει , μέχρι να μαλακώσουν (2 -3 λεπτά). Προσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε να λαδωθεί όλο μέχρι να αρχίσει να αλλάζει χρώμα (άλλα 2-3 λεπτά).
Αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά και αδειάζουμε το περιεχόμενό του μέσα στην κατσαρόλα με τις φακές.
Προσθέτουμε το πιπέρι, σκεπάζουμε και αφήνουμε να «γίνει» σε χαμηλή φωτιά για 20 – 25 λεπτά, μέχρι να πιει το ζουμί του.
Τραβάμε στην άκρη την κατσαρόλα βγάζουμε το καπάκι και σκεπάζουμε με μια καθαρή πετσέτα για 5 – 10 λεπτά.
Σερβίρουμε τις μερίδες μας και πασπαλίζουμε με ξερό τριμμένο δυόσμο. Ραντίζουμε με μπόλικο λεμόνι.
Το φαγητό μας μπορεί να ήταν απλό και άκρως οικονομικό, αλλά δεν πήγε μόνο του.
Του έκαναν πολύ καλή παρέα ένα φρεσκοψημένο καρβέλι ελιόψωμο (προσεχώς) και μια πιατέλα ζεστά τραγανά τυροπιτάκια με τυρί κρέμα και άνηθο (προσεχώς), ενώ τα ποτήρια γέμισαν με έναν υπέροχο ροδίτη με καταγωγή από την ορεινή Κορινθία.

Κακούργα κρίση, θα σε φάμε ... λάχανο!!


Είναι δυο φαγάκια που μου φέρνουν στο νου πάντα έναν αγαπημένο άνθρωπο που λάτρεψα όσο κανέναν. Τον παππού μου! Δεν μαγείρευε πολλά παρά μονάχα αυτά τα δυο. Το σπανακόρυζο, (πάντα λεμονάτο) και  τηγανιτές πατάτες αλλά με λεμόνι και ρίγανη!

Στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς δεν υπήρξε ποτέ ηλεκτρική κουζίνα αλλά "πετρογκάζι". Τηγάνιζε λοιπόν τις πατάτες σε ένα τηγάνι απο την προίκα της γιαγιάς ( το οποίο υπάρχει ακόμα )! και στεκόταν απο πάνω τους όλη την ώρα. Τις γύριζε μια μια και μετά μια μια που ψηνόταν, τις έβγαζε σε ένα πιάτο. Ήμουν μια σταλίτσα, αλλά η μυρωδιά και η γεύση τους είναι ακόμα μες την μύτη μου...
Τώρα που το σκέφτομαι μας έφτιαχνε και κάτι ακόμα...
Ο παππούς είχε ξυλόσομπα η οποία είχε πάνω μια μαντεμένια πλάκα. Εκεί λοιπόν έψηνε φέτες ψωμί και μετά έβαζε πελτέ, λάδι φρέσκο (από τις ελίτσες του), λίγο αλάτι και λίγη ρίγανη. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω το πόσο γευστικό ήταν αυτό το απλό κολατσιό!
Στο φαγάκι μας όμως...ξέφυγα με τις αναμνήσεις.. 
Πάμε να ετοιμάσουμε το λεμονάτο σπανακόρυζο το οποίο αγαπώ περισσότερο από το άλλο, το ντοματένιο. Καταλαβαίνετε γιατί..

ΥΛΙΚΑ
1kg σπανάκι (καθαρισμένο, πλυμένο και χοντροκομμένο)
4 πράσα (το λευκό μέρος κομμένο σε ροδέλλες)
6 φρέσκα κρεμμυδάκια ( ψιλοκομμένα)
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι ( ψιλοκομμένο)
1/2 ματσάκι άνηθο (ψιλοκομμένο)
2 χούφτες ρύζι ( εγώ βάζω νυχάκι)
ελαιόλαδο
αλάτι - πιπέρι
φρέσκο χυμό απο 1 λεμόνι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σκεπάζουμε τον πάτο μιας κατσαρόλας με ελαιόλαδο και σοτάρουμε τα κρεμμύδια, φρέσκα κ ξερά μαζί με τα πράσα. Μόλις γυαλίσουν, προσθέτουμε το σπανάκι, ανακατεύουμε και σκεπάζουμε να μαραθεί. Το σπανάκι θα βγάλει τα υγρά του οπότε δεν προσθέτουμε αμέσως νερό παρά στην συνέχεια. Αφού μαραθεί το σπανάκι μας, ρίχνουμε τον άνηθο, το ρύζι, 2 κούπες τσαγιού νερό, αλάτι και πιπέρι. Βράζουμε για 10' ακόμα ανακατεύοντας συχνά να μην μας κολλήσει το ρύζι. Στην συνέχεια αποσύρουμε το φαγητό από την φωτιά, περιχύνουμε με τον χυμό λεμονιού και το αφήνουμε σκεπασμένο να ¨τραβήξει¨ τα υγρά του. Σερβίρουμε με φρέσκο ψωμάκι και τυρί φέτα!

Υ.Γ. Μεταξύ μας...σαν του παππούλη μου δεν είναι, καθώς ούτε "πετρογκάζι" έχω, ούτε τις κατσαρόλες του '40 της γιαγιάς που κολλάνε λιγάααακι  τα φαγάκι κάτω στον πάτο και το κάνουν όμως πιο νόστιμο, ούτε το "χέρι" του παππού μα το πιο σημαντικό...δεν τον έχω δίπλα μου για να τον κοιτάω με καμάρι και θαυμασμό και να μου φαίνεται ΟΤΙ φτιάχνει μαγικό, θεικό και πεντανόστιμο..!! Είμαι σίγουρη όμως πως με βλέπει από εκεί που είναι και καμαρώνει όπως όλοι οι παππούδες για τα εγγονάκια τους.
Φιλιά πολλά και καλημέρες..



Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!
Την αγάπη του μικρού μου βοηθού για την μαγειρική σας την έχω ξαναπεί.  Από μια σταλίτσα ήθελε να με βοηθάει με οτιδήποτε καταπιανόμουν στον χώρο της κουζίνας. Να ετοιμάζουμε ζυμάρια για πίτσες. Να ανοίγουμε φύλλα για πίτες. Να φτιάχνουμε κουλούρια και κέικ. Να ανακατεύουμε φαγητά σε κατσαρόλες και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Τελευταία απέκτησε τον σκούφο και την ποδιά γνωστού τηλεπαιχνιδιού καθώς και τα πρώτα 2 βιβλία συνταγών. Με παρακάλεσε λοιπόν, μιας και μεγάλωσε πια(!) να τον αφήσω να μαγειρέψει μόνος του μια φορά κάτι για εμένα, την μαμίτσα του!
Διάλεξε την συνταγή, φόρεσε τον εξοπλισμό του και νιώθοντας κάτι περισσότερο από Alain Ducasse, ξεκίνησε την προετοιμασία του βραδινού μας! Το μόνο που δέχτηκε απο εμένα ως βοήθεια ήταν να βάλω το νερό στην κατσαρόλα να βράσει και να σουρώσω τα ζυμαρικά στο τέλος. Ήταν ανένδοτος σε οτιδήποτε περισσότερο απο αυτό. Πάμε λοιπόν να δούμε τί κατάφερε..

ΥΛΙΚΑ (για 4 άτομα)
1/2 πακέτο φιογκάκια ( ή άλλα ζυμαρικά της αρεσκείας σας)
2 κούπες αρακά
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
5-6 φέτες μπέικον ψιλοκομμένες
250 ml κρέμα γάλακτος
ελαιόλαδο
αλάτι - πιπέρι
τυρί τριμμένο για πασπάλισμα


ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Βράζουμε τα ζυμαρικά για 6' σε αλατισμένο νερό. Στην συνέχεια, προσθέτουμε τον αρακά και συνεχίζουμε το βράσιμο για 5' ακόμα.
Σε ένα τηγάνι ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κρεμμύδι με το μπέικον. Προσθέτουμε την κρέμα, λίγο αλάτι και βράζουμε για 2' ακόμα.
Σουρώνουμε  τα φιογκάκια και τα ρίχνουμε μέσα στο τηγάνι με την κρέμα. Ανακατεύουμε καλά να "λερωθούν" με την σάλτσα και σερβίρουμε. Αν θέλουμε πασπαλίζουμε με τυρί και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. 

Η αγωνία στα μάτια του μέχρι να δοκιμάσω δεν περιγράφεται!
Τώρα τί να πω?? Φταίει που ήταν από τα χεράκια του κουτσουνιού μου?? Φταίει που πείναγα?? Φταίει που ένιωθα τέτοια υπερηφάνεια λες και πήρε master μικροχειρουργικής??
Ήταν τα πιο νόστιμα ζυμαρικά που έχω δοκιμάσει ποτέ :)) 



- Μαμίτσα θα με ξανά αφήσεις να μαγειρέψω? Δεν έγινε κακό..

- Εννοείται αγάπη μου. Από βδομάδα μουσακά!!!!
- Ε είπαμε βρε μάμα...όχι κι έτσι!! Μπορώ να τηγανίσω εγώ μελιτζάνες????
 χαχαχαχα...παιδιά!!

Πολλά φιλιά και καλημέρες από την μεγαλύτερη χαζομαμά της υφηλίου..!!



Βρε βρε σαν τα χιόνια :)
Έπρεπε βλέπεις να ρίξει χιόνι στο χωριό μου, για να έρθει η έμπνευση της 1ης ανάρτησης του 2012!!!
Κοιτάζοντας προς τα πίσω, αντιλαμβάνομαι ότι έχει περάσει ένας ολόκληρος μήνας από την τελευταία ανάρτηση του '11(ουδέν σχόλιον...)
Πάντως ο χρόνος που κυλάει γρήγορα, δε θα πρέπει να έχει παράπονο!
Με γλυκό και μέλια αποχαιρέτησα τον παλιό, με γλυκό και σιρόπια υποδέχομαι τον καινούριο!!!!!!!
Έτσι μέσα στη γλύκα θέλω να υποδεχθώ κι εσάς που θα σας βγάλει εδώ η βόλτα σας :) 
Η δόση που ακολουθεί, είναι για ταψί 21x25

ΥΛΙΚΑ
4 κούπες γάλα (800 ml)
4 αυγά
1 κτγ εσάνς βανίλια
170 gr βούτυρο
¾ κούπα σιμιγδάλι ψιλό
1 κούπα ζάχαρη
Ξύσμα λεμονιού
6 φύλλα κρούστας για γλυκό
ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ
1 ½ κούπα ζάχαρη
1 κούπα νερό
Λεμονόφλουδα
1 ξυλάκι κανέλα

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Βράζουμε το γάλα, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε συνεχώς, μέχρι να πήξει η κρέμα. Στην πρώτη μεγάλη φουσκάλα που θα σκάσει, αποσύρουμε την κατσαρόλα από την εστία, ρίχνουμε 2 κτΣ βούτυρο, ανακατεύουμε και την αφήνουμε να κρυώσει λίγο.
Χτυπάμε σε ένα μπολ τα αυγά, τη βανίλια, το ξύσμα και τη ζάχαρη και τα ρίχνουμε στην κρέμα ανακατεύοντας για να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
Κόβουμε τα φύλλα κρούστας στη μέση κι έτσι έχουμε συνολικά 12 φύλλα!!
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190ο C.
Λιώνουμε το υπόλοιπο βούτυρο και βουτυρώνουμε το ταψάκι.
Στρώνουμε ένα-ένα τα 8 φύλλα στο ταψί έτσι ώστε να καλύπτουν την επιφάνειά του, αλλά με διαφορετική πλευρά σαν αφετηρία κάθε φορά. Πχ, αρχίζοντας από την επάνω μεγάλη πλευρά, συνεχίζοντας δεξιά στη μικρή πλευρά, στη συνέχεια την κάτω μεγάλη πλευρά κοκ, αλείφοντας κάθε φύλλο με ένα πινελάκι σιλικόνης με το λιωμένο βούτυρο.
Αδειάζουμε την κρέμα και την σκεπάζουμε με τα φύλλα που εξέχουν από το ταψί.
Διπλώνουμε τα υπόλοιπα 4 φύλλα στη μέση και τα στρώνουμε από πάνω, αφού αλείψουμε το καθένα μέχρι και το πάνω-πάνω, με το λιωμένο βούτυρο.
Με ένα κοφτερό μαχαίρι, χαράζουμε ελαφρά την επιφάνεια του, τη ραντίζουμε με λίγο νερό και ψήνουμε το γαλακτομπούρεκο στο φούρνο για 35 λεπτά.

Αφού ψηθεί και χρυσίσει, βράζουμε τα υλικά για το σιρόπι για 7 λεπτά από την έναρξη του βρασμού και περιχύνουμε το γαλακτομπούρεκο.
Περιμένουμε λίγο να το απορροφήσει, πασπαλίζουμε (προαιρετικά) με λίγη κανέλα και σερβίρουμε !!!!!


Όλα τα παραδοσιακά γλυκίσματα των Χριστουγέννων έχουν τη χάρη τους.
Όταν αναφερόμαστε όμως στις δίπλες, ξέρουμε ότι έχουμε ανέβει επίπεδο!!
Είναι από τα γλυκίσματα που δεν τα χόρτασα μικρός και τα ανακάλυψα στην Αθήνα. Σε άλλα χωριά της Σάμου οι νοικοκυρές τις έφτιαχναν ανελλιπώς. Στα Κουμέικα όχι…





Βάλαμε και 'μεις τα γιορτινά μας και ήρθαμε!!! 
Μετά από άπειρες δοκιμές κουραμπιέδων (εγώ του Γιώργου και εκείνος των δικών μου), αποφασίσαμε πως οι καλύτεροι, νοστιμότεροι, πιο μυρωδάτοι είναι.....και των δύο!! 
Οπότε σας παρουσιάζουμε και τις 2 συνταγές για να κάνετε και εσείς τις δικές σας συγκρίσεις και  δημοσκοπήσεις :)  maria mas



Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Χρόνια πολλά σε όλους τους Σπύρους και τις Σπυριδούλες και στον μπαμπά μου!


Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα!
Αφού χορτάσαμε να βλέπουμε 2 εβδομάδες, τα υπέροχα γλυκάκια από τη γιορτή της Μαρίας mas, και κάποιοι φίλοι άρχισαν να αδημονούν για «νέο έργο» (μαζί και η Μαρία!!!), μπόρεσα επιτέλους να μαζέψω (εκτός από το μυαλό μου) τις φωτογραφίες και τις οδηγίες που είχα καιρό στην άκρη, και να 'μαι τώρα εδώ μπροστά σας με ένα γευστικότατο αρωματικό σνακ, που ταιριάζει σε όλες τις ώρες της ημέρας.
Η Κύπρος μέχρι και πριν το καλοκαίρι που πέρασε, μου ήταν λίγο έως ελάχιστα γνώριμη, από το προηγούμενο ταξίδι μας εκεί, πριν από χρόνια.
Η φετινή επίσκεψη-εμπειρία και η φιλοξενία που βρήκαμε, μας έκανε να αγαπήσουμε το μέρος, τους ανθρώπους και σε ότι αφορά αυτή τη σελίδα, την κουζίνα της.
Η συνταγή είναι Κυπραίικη και το γευστικό της αποτέλεσμα, μοναδικό.
Άντε, πάμε να το απολαύσουμε παρέα!!


Καλημέρα και καλή εβδομάδα!! Χρόνια πολλά στις συνονόματες Μαρίες, Δέσποινες, Παναγιώτες ( και τα αρσενικά ονόματα αυτών) που τυχών γιορτάζουν μαζί μου σήμερα και ιδιαίτερα στην Μαριώ του Γιώργου!!!


Πώς να φτιάξετε το φωτογραφικό σας στούντιο για απίθανες φωτογραφήσεις υλικών & πιάτων!!
Πρόκειται στην ουσία για μια φωτογραφική σκηνή,  έτοιμη να φιλοξενήσει  τα γευστικά σας πονήματα και να σας δώσει απίθανες λήψεις και που θα κάνει τις αναρτήσεις σας , αληθινά έργα τέχνης!!!
Τέτοιες φωτογραφικές σκηνές (τέντες),  χρησιμοποιούνται για φωτογράφηση μικρών αντικειμένων σε φωτογραφικά στούντιο και μπορείτε να τις προμηθευτείτε από το εμπόριο.   Αν δε θέλετε όμως να δαπανήσετε πολλά χρήματα (χαλεποί καιροί…!!), αλλά θέλετε να το φτιάξετε μόνοι σας  επιστρατεύοντας παράλληλα το μεράκι που έτσι κι αλλιώς σας περισσεύει, σας έχω τη λύση!!!!!
Θα μπορούσα να σας παραπέμψω σε διάφορους συνδέσμους που παρουσιάζουν αντίστοιχες κατασκευές, αλλά θέλησα να μεταφέρω τη δική μου εμπειρία, μετά το πέρας της κατασκευής και του 2ου «studio», για τις ανάγκες της δικής μας κουζίνας.


Καλημέρα & καλό μήνα :)
Εντάξει, αφορμή για γιορτή ψάχναμε και τη βρήκαμε!!!
Γίναμε 150!!! Ναι βρε 150!!!
Από το Μάρτη του 2009 που ανοίξαμε την κουζίνα μας, έχουμε ανεβάσει 150 ολόκληρες αναρτήσεις!!! (σιγά τα ωά, αλλά είπαμε… αφορμή ψάχναμε!)
Οι συνταγές ξεκίνησαν να ανεβαίνουν αρχικά στο Μπάλο πολύ πριν δημιουργηθεί αυτή η μικρή γευστική γωνιά του κυβερνοχώρου. 
Οι παλιές αυτές αναρτήσεις εξακολουθούν να προσελκύουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών της σελίδας και να σημειώνουν αξιόλογα νούμερα. Βλ. PUMBA MARINERO (ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ) 19 Φεβ 2009, 20 σχόλια, 6.005 Προβολές σελίδας!!
Μετά τη "μετακόμιση" εδώ, μας πήρε λίγο χρόνο να συντονιστούμε, αλλά μετά από τις πρώτες ανακαλύψεις και τα ενθαριντικά σχόλια, βρήκαμε το δρόμο μας :)
Κάναμε e-φίλους και φίλους αληθινούς που τους αγαπάμε το ίδιο!! 
Αποκτήσαμε εμπειρίες και γνώσεις και προσπαθήσαμε να γίνουμε καλύτεροι. Ακόμα το προσπαθούμε!!!
Το μπλογκ ξεκίνησε ως ... «Μονοπρόσωπη Α.Ε.» αλλά ποτέ δεν αρνήθηκε εξωτερικές συνεργασίες και συμμετοχές. Έτσι σήμερα διαθέτει 3 μόνιμους συνεργάτες και πολλούς πολλούς εξωτερικούς !!!!!!!
Δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στη φωτογραφία μας και την εξελίσσουμε συνεχώς!!! Προσεχώς τα φωτο-ΝΕΑ μας!!!!!!!!
Λοιπόν παρ’ όλο που όπου και γυρίσεις να δεις αυτή την εποχή, βλέπεις μηλόπιτες, μηλοκέικ κλπ, αποφάσισα να βάλω αυτή την ανάρτηση, γιατί μου βγήκε απίστευτα γευστική και μου έδωσε μερικές ... πανέμορφες πόζες !!!


Να μαι κι εγώ!!!!!
Τώρα που κλείσανε τα καλοκαιρινά στέκια, τα κεφάλια μέσα και επιστροφή στην κουζίνα!!
Είπα να φτιάξω μια τάρτα η οποία στολίζει τέλεια έναν μπουφέ, αλλά είναι τόσο χορταστική και νόστιμη που μπορεί να φαγωθεί και ως κύριο πιάτο!

Λοιπόν ξεκινάμε:



Το ντίρλα αναφαίρεται στο γεγονός ότι το φαγάκι μας περιέχει αρκετό κρασάκι!! Αν και εγώ προσωπικά δεν είμαι καθόλου «του κρέατος», το συγκεκριμένο πιάτο μπορώ να πω πως το τιμώ δεόντως!!



Ε όχι, πέστε μου τώρα!
Όταν βλέπετε αυτή τη φωτογραφία δε σας πιάνει κάτι;; Εμένα τουλάχιστον μού ’ρχεται  να «πιρουνίσω» την LCD :))
Το “El Clásico” της Ελληνικής κυριακάτικης κουζίνας!!
Επαναφέρει μνήμες (θυμάστε: 1 φορά την εβδομάδα κρέας κι αν…) από το παρελθόν, τότε που η Κυριακή ήταν «κοντή γιορτή»!!!!!
 
Έτσι και  τώρα, όταν τα «ξενιτεμένα» μου τέκνα επανέρχονται στη βάση τους, το σπίτι παίρνει άλλη όψη. 
Γιορτινή!!!
«Επιβάλλεται»  λοιπόν και το μεσημεριανό της Κυριακής (πριν την αναχώρηση), να είναι του απολύτου γούστου τους και δη, από τα “best of” !!
Ξέχειλη η καράφα με το κόκκινο, γεμίζει τα ποτήρια και το πανηγύρι γύρω απ το τραπέζι μόλις άρχισε...

Πάμε να σερβιριστούμε!!!



Το λατρεύω αυτό το φαγητό, όπως και ότι έχει να κάνει με ψάρι ψητό ανεξαρτήτως μεγέθους. Γίνεται στο άψε σβήσε και είναι αγαπημένο και των μικρών μας φίλων!
Πάμε να καθαρίσουμε τα ψαράκια λοιπόν....