una cucina

una cucina

Καλωσορίσατε στην κουζίνα μας!!
Εδώ, οι μυρωδιές, τα αρώματα, οι δοκιμές, οι εικόνες, οι προσδοκίες, ανταμώνουν αρμονικά και μας οδηγούν σε παράδεισο γευστικών ηδονών!
Δείτε και μόνοι σας ;)

food n' eros

Όταν ο καιρός είναι στη βροχή, καταφεύγω πάντα σε συγκεκριμένα φαγητά. Φασολάδα, γίγαντες, φακές, ρεβιθάδα, σπανακόρυζο, άγρια χόρτα με σαρδέλες ψητές κλπ.
Για όλα «φταίνε» τα παιδικά βιώματα …
Είχα αγοράσει πρόσφατα σπανάκι για πίτα, αλλά ο καιρός με έσπρωξε και το ‘φτιαξα με ρύζι :)





Βρισκόμαστε ήδη στο 2ο 24ωρο μετά κι όμως το μυαλό μου και η καρδιά μου, βρίσκονται ακόμα στο κτίριο της οδού Πειραιώς στον Ταύρο.



Ιούλιος 2010 : Αφού χορτάσαμε ποδαρόδρομο φωτογραφικές λήψεις και σνίτσελ στη Βιέννη, αποφασίσαμε «στο φτερό» να πάμε εκδρομή στη Μπρατισλάβα
Η διαδρομή με το τρένο 1 ώρα και το εισιτήριο με επιστροφή αυθημερόν, σχεδόν «τσάμπα»!! Η μέρα ηλιόλουστη, το ταξίδι υπέροχο και η διάθεση στα ύψη.
Μετά τις πρώτες εντυπώσεις για την πόλη που ολοένα και γίνονταν καλύτερες κι αφού είχαμε απολαύσει έναν εκπληκτικό καφέ και πανοραμικές εικόνες, βρεθήκαμε κοντά στο μεσημέρι στην κεντρική πλατεία του ιστορικού κέντρου της πόλης. Απέναντι από την Ελληνική πρεσβεία υπάρχει ένα εστιατόριο με ονομασία Bagel & Coffee STORY!  
Oh, My, God!!! που λέει και η φίλη μου η Tia! Ήταν η πείνα, ήταν η κούραση απ το περπάτημα, ήταν το περιβάλλον, διαλέξαμε 2 τεράστια από το menu και τα καταβροχθίσαμε!! Υπέροχη τραγανή ζύμη, φανταστική γέμιση, καταπληκτική γεύση. Φεύγοντας από εκεί «πήρα» και τα 3 αυτά μαζί μου και θα έσκαγα αν δεν κατάφερνα να τα ξαναζήσω «οίκαδε»! Έψαξα κι έμαθα την ιστορία τους, πειραματίστηκα με διάφορες συνταγές και να ’μαι…








Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!!
Μιας και κρύωσε ο καιρός, είπα να υποδεχτούμε το φθινόπωρο
με μια ανάλογη συνταγή.
Μια σουπίτσα εύκολη, νόστιμη και μυρωδάτη. Ελπίζω να τρώτε τα μανιτάρια!!!!!




Στο γυμνάσιο που πήγαινα, στο Μαραθόκαμπο της Σάμου, ερχόταν στα διαλείμματα στην αυλή, ένας πλανόδιος γλυκατζής, ο Γιάνναρος, που πουλούσε σε σακουλάκια, στριφτές χρωματιστές, αρωματικές, υπέροχες καραμέλες που έφτιαχνε ο ίδιος, μπακλαβά με χειροποίητο φύλλο, παστέλι και σαμαλάκι. Μικρά κομμάτια που σε χόρταιναν με τη γεύση τους και όχι με τον όγκο και την ποσότητά τους.
Όταν έφτιαξα αυτό το γλυκό για πρώτη φορά, τον θυμήθηκα...
Η συνταγή με ελάχιστες αλλαγές περιλαμβάνεται στο βιβλίο ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ της κ. Βέφας Αλεξιάδου και είδε «τα φώτα της δημοσιότητας» από τα χέρια μου, πριν από ~20 χρόνια.
Εκεί στα άγουρα χρόνια της ενασχόλησής μου με την κουζίνα που (τότε) περιελάμβανε σχεδόν αποκλειστικά ζαχαροπλαστική.
Η ανάρτηση είναι "χάρισμα" στις κυρίες του Buzz (Orelia, Νατασσάκι & Ντίνα) που είχαν την υπομονή να περιμένουν :)




Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!!

Πρόσφατα επισκέφτηκα τους γονείς μου όπου ο πατέρας μου, (γνωστός λάτρης του οίνου και του καλού μεζέ)!! μόλις είχε παραλάβει ως «δώρο» από κάποιον φίλο του λουκάνικο από τη Θήβα. Όπως καταλάβατε και οι φίλοι του πατέρα μου μόνο φαγώσιμα δώρα του φέρνουν. Είναι τα μόνα που εκτιμά δεόντως!
Άρχισε λοιπόν τις γαλιφιές του τύπου
« Μαρία.. ξέρεις να φτιάχνεις σπετσοφάι»?? λέεεεεμε τώρα….δεν ήξερε ότι ξέρω.
Ποτέ δεν μου ζητάει άμεσα να του φτιάξω αυτό που θέλει, το πάει πάντα πλάγια λες και του΄χω πει ποτέ όχι.
«Μωρέ.. να.... μου έφεραν λίγο λουκάνικο, ιδανικό για σπετσοφάι και το βραδάκι θα βρεθούμε με τα παιδιά, ( οι φίλοι που λέγαμε) και σκέφτηκα να τους το πάω»!!
« Ε, θα προσπαθήσω» λέω και εγώ, τι να έκανα? Και εξαφανίστηκε να πάει να φέρει τα υλικά μήπως και αλλάξω γνώμη και του φύγω και του μείνει το λουκάνικο αμανάτι. Όχι ότι θα πήγαινε χαμένο βέβαια..
Έτσι λοιπόν έγινε ένα τέλειο μεζεδάκι για τις κρύες μέρες που θα έρθουν. Μην κοιτάτε την παρέα του κυρ Σπύρου ( πατέρας ), αυτοί δεν έχουν τέτοια θέματα. Είναι ικανοί να το φάνε και με καύσωνα!!!!
Ζητώ κατανόηση για τις photo, διότι είναι από το κινητό μου. Εγώ επίσκεψη πήγα!!!!!




Κεφτές (και δε φταις!!!) Παραλλαγές, να φαν' κι οι κότες!! Στο μέγεθος, στα υλικά αλλά κυρίως στα μυρωδικά. Με ούζο, με σκόρδο, με κύμινο, με πορτοκάλι...
Εδώ έχω βάλει κιμά ανάμεικτο και δυόσμο!!
Έχουν υπέροχη γεύση!! Τρώγονται ζεστά ή κρύα. Έχουν κλασσική υφή, δηλαδή "κρεατένια" και σε κάθε μπουκιά γεμίζει το στόμα αρώματα και νοστιμιά!! Απαραίτητο εφόδιο κάποτε στις σχολικές εκδρομές ή όταν αποφασίζαμε να περάσουμε το Αιγαίο. Ξεκούμπωναν οι καστανιές (χάλκινα σκεύη μεταφοράς φαγητού likeTupperware:)) γεμίζαμε τη χούφτα, παίρναμε κι ένα κομμάτι ψωμί στο άλλο χέρι και βγάζαμε το ταξίδι. Όσο τους σκέφτομαι, άλλο τόσο τους λιγουρεύομαι.
Πάμε να τους φτιάξουμε λοιπόν...




Συνήθως...για να μην πω πάντα, πειράζω λιγάκι τις αρχικές συνταγές. Μ' αρέσει να βάζω την δική μου πινελιά. Έτσι και αυτην την φορά πρόσθεσα αμυγδαλάκια για EXTRA γεύση, χυμό πορτοκαλιού για περισσότερη υγρασία, και amaretto στο σιρόπι για άρωμα.
Αααααννν και δεν ειμαι ο Παρλιάρος, μπορώ να πω οτι τα κατάφερα!!
Αν δεν με πιστεύετε.............ρωτήστε τον Γιώργο που τραταρίστηκε!!!!
Καλή γλυκιά εβδομάδα.



Όταν κλείνεις τα μάτια στην πρώτη δαγκωματιά...
ΥΛΙΚΑ
150 γρ βούτυρο
2 ½ φλ αλεύρι ΓΟΧ
4 μεγάλα μήλα
4 αυγά
1 κτγ baking powder
3 κτΣ ζάχαρη σκούρα
3 κτΣ ζάχαρη λευκή κρυσταλλική
1 λεμόνι (από λεμονιά!!)